x Witryna PoradaOnline.eu wykorzystuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Poprzez używanie witryny lub poprzez zamknięcie tej informacji zgadzasz się ze stosowaną przez nas polityką prywatności.
Artykuły PoradyOnline

Jak sobie radzić ze stresem na emigracji?

W mojej praktyce lekarskiej często spotykam pacjentów z psychicznymi i fizycznymi objawami będącymi wynikiem stresu. Jestem przekonana, że w Irlandii jest takich pacjentów więcej niż w Polsce i może to być wynikiem stresu związanego z życiem na emigracji. Emigracja może być dla jednych radosną przygodą, dla innych bardzo trudnym doświadczeniem życiowym. Na emigracji pacjenci doświadczają wielu dodatkowych czynników powodujących stres m.in: rozłąka z rodziną i przyjaciółmi, bariera językowa, obawa przed niezrozumieniem, różnica kultur, charakter pracy często poniżej kwalifikacji uzyskanych w Polsce, utrata pracy, brak pracy lub nierzadkie zjawisko mobbingu w miejscu pracy, praca zmianowa, presja konieczności pomocy rodzinie w Polsce i wiele innych.

Stres z definicji jest reakcją organizmu na działanie czynników zewnętrznych. Stres jest wszechobecny w naszym życiu. Stres tzw. dobry, mobilizuje nas do działania i wysiłku mimo trudności, prowadzi do rozwoju naszej osobowości. Stres tzw. zły, długotrwały może prowadzić do zaburzenia funkcjonowania organizmu i do chorób somatycznych.
Każdy z nas odpowiada w różny sposób na sytuacje stresowe. To samo wydarzenie może być dla jednej osoby stresem, a dla drugiej zabawą. Nasza odpowiedź na stres jest indywidualna i jest uzależniona od umiejętności radzenia sobie ze stresem.

Długotrwały stres może powodować następujące objawy psychiczne i somatyczne:
- niepokój
- zaburzenia koncentracji, zaburzenia pamięci
- zaburzenia snu
- drażliwość, chwiejność emocjonalną
- depresję
- przewlekłe zmęczenie
- przyspieszoną akcję serca, wzrost ciśnienia tętniczego krwi
- bóle mięśni, ramion, nóg, karku, pleców
- bóle głowy
- bóle brzucha
- osłabienie układu immunologicznego (większą skłonność do nawracających infekcji, alergii, chorób autoimmunologicznych, podatność na choroby nowotworowe)
- podwyższenie cholesterolu, insuliny i prozapalnych cytokin
- zaburzenia układu hormonalnego (podwyższenie lub obniżenie kortyzolu, podwyższenie prolaktyny, zaburzenia miesiączkowania)

JAK POKONAĆ STRES?

Jeżeli w swoim życiu doświadczasz objawów związanych ze stresem bardzo ważne jest odpowiednie i efektywne postępowanie ze stresem.

Postępowanie ze stresem powinno obejmować sześć równorzędnych dziedzin:

1. Zredukowanie czynników stresogennych w życiu, zwiększenie czynników łagodzących stres.
Ważne jest zidentyfikowanie przestrzeni w życiu, w których pojawia się stres. Obserwacja jak organizm reaguje na stres oraz rozpoznanie w jaki sposób można tego stresu uniknąć, usunąć lub zmniejszyć.

2. Stosowanie technik mających na celu uspokojenie umysłu oraz wspierających postawę pozytywnego myślenia.
Doktor Herbert Benson z Harwardu badał psychologiczne zmiany, jakie zachodzą u osób poddających się technikom relaksacyjnym. Odkrył on, że bez względu na to w jaki sposób jest wywoływana relaksacja, wewnętrzne zmiany w organizmie są podobne. W obrębie systemu nerwowego dochodzi do zmiany z dominacji układu sympatycznego na układ parasympatyczny: dochodzi do zwolnienia akcji serca, obniżenie ciśnienia, zużycie tlenu się zmniejsza, mięśnie się relaksują, w mózgu powstają głównie fale alfa.
Efektywne techniki relaksacji zawierają między innymi różne formy medytacji, joga, tai chi, qi gong, bifeedback oraz głębokie oddychanie.
Ważną rolę w walce ze stresem odgrywa sen. Najlepiej przed godziną 22-gą. Wtedy sen jest najzdrowszy. Układ hormonalny i nerwowy ma największą szanse regeneracji.

3. Włączenie do tygodniowej aktywności odpowiedniej ilości ćwiczeń fizycznych
Ćwiczenia fizyczne (m.in. szybkie chodzenie, bieganie, pływanie, jazda na rowerze, taniec) zwiększają przepływ krwi do wszystkich komórek ciała, przyspieszają wymianę tlenu i dwutlenku węgla oraz dostarczanie składników odżywczych do komórek).
Ponadto ćwiczenia normalizują poziom kortyzolu, insuliny, cukru, hormonów tarczycy i innych.
Ćwiczenia podnoszą poziom endorfin w mózgu zwanych hormonami szczęścia. Udowodniono, że uwalnianie endorfin ma skutki antydepresyjne i likwiduje stany lękowe.
Naukowcy mówią, że 30 minut ćwiczeń uprawianych 3 razy w tygodniu to minimum, aby uzyskać efekt. Nie trzeba się bardzo wysilać podczas ćwiczeń, ważna jest systematyczność.

4. Stosowanie zdrowej diety – pełnowartościowej, z dużą ilością warzyw i owoców, wyeliminowanie z diety używek: alkoholu, kawy, papierosów, Coca-coli i innych napojów energetyzujących oraz cukrów prostych. Jedzenie regularne, powoli, na siedząco, w spokojnej atmosferze.
Zdrowa dieta z odpowiednią ilością pełnowartościowego białka, witamin i mikroelementów jest bardzo ważna, gdy pacjent doświadcza długotrwałego stresu w życiu. Nawet jeżeli pacjent chwilowo nie jest w stanie usunąć z życia czynników stresogennych, zdrowa dieta zapewnia energię niezbędną do prawidłowego funkcjonowania w stresie, oraz dostarcza niezbędnych składników odżywczych, na które zapotrzebowanie w stresie wzrasta.

5. Stosowanie dodatkowych witamin i ziołowych suplementów diety.
W stresie kora nadnerczy produkuje znaczne ilości hormonu o nazwie kortyzol. Do produkcji kortyzolu organizm zużywa zapasy witamin i mikroelementów z naszego organizmu: głównie witaminę C, witaminę E, kwas pantotenowy, witaminę B6 ponadto magnez, wapń oraz pierwiastki śladowe takie jak mangan, selen, molibden, chrom, miedź, cynk.
W długotrwałym stresie szczególnie ważne jest, aby uzupełniać poziom substancji odżywczych niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu.
Najlepiej za pomocą zdrowej pełnowartościowej diety. Jeżeli pacjent nie jest w stanie uzupełnić niedoborów za pomocą diety, wtedy powinien stosować suplementy witaminowe.
Korzystne działanie mają również łagodne, ziołowe leki uspokajające.
Włączanie suplementów, ustalenie dawek powinno odbywać się pod kontrolą lekarza lub wykwalifikowanego doradcy żywieniowego (w Irlandii zwanego nutritional therapist).

6. Skorzystanie z pomocy wykwalifikowanego psychoterapeuty.
Smiley face Smiley face